Rozdział Czwarty

- Co znowu! - powiedziałam słysząc dzwoniący telefon.

- Louis, Louis! Śpisz? - próbowałam obudzić śpiącego obok Louisa.

- Teraz już nie! - powiedział zaspanym głosem Lou

- Mógłbyś podać mi telefon, jesteś bliżej – poprosiłam.

Louis wstał i przyniósł mi dzwoniący już od dłuższego czasu telefon. Na wyświetlaczu widniało pięć nieodebranych połączeń od Matta. Po chwili telefon znów zadzwonił.

- Halo!- odebrałam – Co się stało, że dzwonisz o tej godzinie?

- Gdzie jesteś? - spytał Matt

- W Nowym Yorku. Powiesz mi co się dzieje? – zapytałam ponownie.

- Widziałaś co piszą w gazetach? - zapytał

- Matt!! Jest szósta rano! I nie, nie wiem co piszą w gazetach – powiedziałam z lekkim zdenerwowaniem.

- Jest przy tobie Louis – zapytał zezłoszczony

- Że co? O co Ci chodzi! Budzisz mnie o 6 i zadajesz kretyńskie pytania. Louis jest w innym pokoju – skłamałam

- W gazetach piszą, że jesteście razem!!! W dodatku mają zdjęcia! Czemu mi nic nie powiedziałaś? Chyba powinienem wiedzieć! - wrzeszczał Matt

- Jakie zdjęcia? Pierwsze słyszę! Dobrze wiesz, że w gazetach szukają sensacji. A jeśli byłaby to prawda to możesz być pewien, że byś się o tym pierwszy dowiedział. - tłumaczyłam patrząc na Louisa, który przysłuchiwał się rozmowie – dobrze wiesz, że Cie kocham, więc jak mogłabym Cię zdradzić.

- Dobrze, może i masz rację. Jednak musimy sobie to wyjaśnić jak się spotkamy. Przepraszam że cie obudziłem ale jak to zobaczyłem wpadłem w panikę, że mogę cie stracić. Kocham Cię bardzo. Pamiętaj o tym! Zadzwonię później – powiedział.

- OK kochanie, ja też cie kocham – dodałam zakończając rozmowę.

Położyłam telefon na stoliku i odwróciłam się plecami do Louisa. Ten złapał mnie za ramie i odwrócił w swoją stronę.

- Czemu nie powiedziałaś mu prawdy - zapytał Lou

- A po co mam go denerwować? Przecież nie robimy nic złego – odpowiedziałam.

- No tak nie robimy nic złego – dodał Louis i odwrócił się na drugą stronę. Później tylko dodał ze idzie spać, a ja mogę sobie robić co chce.

Gdy się obudziłam Lou już nie było. Wstałam i poszłam do kuchni. Tam też nikogo nie było. W jednym z pokojów znalazłam Nialla. Był sam.

- Gdzie są wszyscy?- zapytałam.

- Harry pojechał do Taylor, a reszta na lotnisko po dziewczyny – odparł.

- A no tak jak mogłam zapomnieć, że dzisiaj przyjeżdżają – powiedziałam uderzając się w głowę ręką.

Odwróciłam się na piętach i poszłam do łazienki. Wzięłam szybki prysznic, wysuszyłam włosy i zrobiłam lekki makijaż. Potem po raz pierwszy od dawna nie wiedziałam co na siebie włożyć. Stałam przed lustrem i przymierzałam po kolei każdy ciuch. W końcu po pól godziny wybrałam najlepszy zestaw. Nie wiem dla kogo się tak stroiłam. Może chciałam aby Louis zwrócił na mnie swoja uwagę. Nagle przypomniałam sobie o porannej rozmowie z moim chłopakiem. Szybko założyłam buty i pobiegłam do najbliższego kiosku. Na okładce czasopisma „the stars” zobaczyłam zdjęcie Louisa. Kupiłam gazetę i zaczęłam czytać artykuł. Nosił tytuł Nowy romans w zespole. Artykuł opowiadał o naszym rzekomym romansie. A jako dowód było zdjęcie, na którym Louis dotyka mojej ręki.

- I to ma być ten niby dowód – pomyślałam.

Wywaliłam gazetę do kosza i wróciłam do mieszkania. Niall był w kuchni.

- No to co robimy babe? - zapytałam z uśmiechem

- Hmm. Może przygotujemy jakąś kolacje dla wszystkich – zapytał

- Świetny pomysł. Ale pierw musimy jechać na zakupy – powiedziałam patrząc do lodówki.

- Masz rację – zgodził się Niall.

W drodze do sklepu obmyśliliśmy menu. Pierwsze danie - zupa serowa. Na drugie zapiekanka kebab- gyros, a na deser tiramisu. Zrobiliśmy ogromne zakupy. Przed sklepem spotkaliśmy fankę, która prosiła o zdjęcia. Potem szybko wróciliśmy do domu i zaczęliśmy pichcić nasze dania. Niall zajął się zupą, a ja zapiekanka i deserem. Gdy wkładałam zapiekankę do piekarnika pojawili się Liam i Zayn z dziewczynami.

- Ale tu ładnie pachnie – powiedzieli.

- Przygotowaliśmy pyszną kolację – chwalił się Niall

- A gdzie Louis – zapytałam

- Eleonor wyciągnęła go na zakupy – powiedziała Daniele – My się chyba nie znamy. Jestem Daniele – dodała wyciągając rękę.

- A ja Perrie. Miło mi – dodała dziewczyna.

- Miło was poznać. A teraz siadajcie do stołu – powiedziałam

Gdy kończyliśmy kolacje przyszedł Louis z piękną Eleonor. Dziewczyna wyglądała oszałamiająco. Ubrana była w krótką czarną sukienkę i wysokie buty. Jej długie, błyszczące włosy opadały na ramiona. W rękach trzymała pełno torb z zakupami.

- A co wyście tam nakuplil – zapytał Liam

- To prawie wszystko El – powiedział Lou

- Siadajcie do stołu. Przygotowaliśmy z Magda kolację – powiedział Niall

- Nie dziękujemy, jedliśmy na mieście- odparli razem.

Słysząc te słowa zrobiło mi się przykro. Moja praca poszła na marne. Do moich oczu prawie napłynęły łzy. Po kolacji dziewczyny pozmywały naczynia, a ja poszłam do pokoju. Położyłam się na łóżku i zaczęłam rozmyślać. Po chwili zjawił się Louis trzymając w ręku małą torbę. Położył ja koło drzwi i zaczął pakować swoje rzeczy.

- A gdzie ty się wybierasz – zapytałam.

- Przenoszę się do innego pokoju – odparł

- Nie, ja pójdę do pokoju Nialla, a ty możesz tu zostać – powiedziałam.

- Nie, nie będę robić ci problemu – dodał Louis

- Ale na prawdę to żaden problem. Zostań tu proszę – nalegałam

- Dobrze jak chcesz. A i mam coś dla ciebie – wziął torbę i wyciągną z niej sweterek w paski – Pomyślałem, że ci się spodoba.

- Tak jest piękny. Dziękuje ci bardzo – objęłam go i dałam buziaka w policzek. Czułam jak po moim ciele przechodzą ciarki. Louis objął mnie jeszcze mocniej po czym wstał i powiedział, żebym nie mówiła o tym Eleonor. Pokiwałam głową, a ten wyszedł z pokoju. Wzięłam swoje rzeczy i poszłam do pokoju Nialla. Po drodze pożegnali się Liam i Zayn, gdyż wychodzili do wynajętych pokoi.

*

- Louis, czy ty zawsze mu... - wpadłam do łazienki o 3 nad ranem

- ooo przepraszam myślałam że to Lou – dodałam natknąwszy się na Eleonor.

El ubrana była w seksowną, prześwitującą koszulę nocną. Pod spodem nie maiła stanika.

- Nie ma go tu, a co od niego chciałaś? – zapytała

- Nie już nic – dodałam

- A co wy tu robicie?- zapytał Louis, który właśnie przyszedł

- Chyba Magda chciała coś od Ciebie- powiedziała El

- Po prostu chciałam …, zresztą to już nie ważne- zaczęłam się jąkać

- Mam nadzieję, że to ja cię nie obudziłam. Staraliśmy się być cicho – powiedziała z uśmieszkiem Eleonor.

- Nie, nie obudziliście mnie. To ja już idę spać -odparłam. Już od tamtego momentu wiedziałam, że nie będziemy z El koleżankami.

Gdy odchodziłam Lou złapał mnie za nadgarstek. Popatrzył mi w oczy i powiedział dobranoc.

*

- Czemu ją skłamałaś? Przecież się nie kochaliśmy.- zapytałem leżącej obok Eleonor.

- A czy ona sobie za bardzo nie pozwala? Jak tak może wchodzić do łazienki? A gdybyś był nago to co? - mówiła z oburzeniem

- El nie przesadzaj. Nie bądź zazdrosna – powiedziałem przytulając ją do siebie.

- A może mam powody – powiedziała

- Nie masz kochanie – dodałem

- Louis, kocham Cie – powiedziała Eleonor całują mnie w usta.

Nic nie odpowiedziałem. Przytuliłem ją mocno do siebie i zacząłem zastanawiać się nad tymi słowami. Czy ja ją jeszcze kocham? A może to tylko przyzwyczajenie ...